Nok Blog

ผมได้เคยบอกแล้ว ผมได้เคยเตือนแล้ว ตั้งแต่เดือน NOV,DEC07 น้ำท่วมปาก
ไม่ใช่พูดไม่ได้ครับ แต่ได้แค่พูด
ตามความรู้ความสามารถขอผมน่ะ เส้นยาแดง นกแอร์เราโดนแน่ เงินสดขาดมือ ด้วยเครื่องบิน ด้วยค่าใช้ที่มีอยู่ในปัจจุบัน กับรายได้ที่เข้ามา (วันนี้วันที่ผมเขียน 18เมษายน2551 ตามหัวข่าว เดี๋ยวมาลองดูกัน เป็นจริงหรือเปล่า ถ้าไม่จริงถือว่ากินบุญเก่าก็แล้วกัน)
 ช่วงสงกรานต์ผมนั่งจิ้ม เคาะตัวเลขแล้ว forecast จาก filling ปีที่แล้วเทียบกับปีนี้ นกแอร์เราไม่ไหวแน่ ข้อมูลไม่น่าพลาดครับ ผู้บริหารผมว่าก็น่าจะรู้ หมอต้องจัดยาให้ ยาแรง ยาไม่แรง หนึ่งในยารักษานั้นต้องลดพนักงานแน่ และต้องเอาเครื่องบินไปจอดหลบ finance
โครตชัวร์ อาล่ะน้องน้องผม หรือตัวผมเองต้องถูกปลดแน่ น่าสงสารคิดแล้วเคียดเซ็กเสื่อม

มันน่าน้อยใจอีกเรื่อง แหม+!  ข้อความนี้เป็นสิ่งที่ผมคิดน่ะ ใครอ่านคงมองว่าผมแน่ๆ แต่มันเป็นเรื่องจริง มันเป็นเรื่องฟ้ากับเหว คนที่คุยว่าตัวฉันเคยเป็น Maneger ที่โน้นที่นี้ มีความรู้อย่างนั้นอย่างนี้ ได้ดิบได้ดี พี่เค้าให้เป็น Director เป็น Department  แถมยังกับมาสั่งผมทุกวันให้ทำโน้นทำนี่ ออก Issue BuL ทุกวัน ปาดคอได้เลยผมไม่ทำถึงแม้เป็นเรื่องดี ให้โอกาสเด็กป้ายแดงเรียนหนังสือเก่ง มาลองเป็นผู้จัดการ มีกิจกรรมถ่ายรูปส่งให้ดูทุกวัน เอาเงิน บ.ไปให้น้องฝึกหัด ทำได้ครับแต่ไม่ใช่สถานการณ์อย่างนี้ ผู้โดยสาร 60คน เครื่องเสียห้ามยกเลิก ไปทุบหม้อข้าวตัวเอง เชียงใหม่ดีกว่า ผู้โดยสารเชียงใหม่ สามารถ transfer ได้ ผู้โดยสาร 120คน นิดเดียวเอง Transferได้
            ก็คุณไม่รู้เรื่องงาน Business  Airlines เลยตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ รู้แต่งานที่ตนเองทำตามที่นายสั่งมา ก็จะได้ดี คุณไม่ไม่เคยออกไปหา Traffic เลย ไม่เคยรู้จัก Tour Operator เลย แล้วจะหาผู้โดยสารมาจากไหน ในเมื่อผู้โดยสารที่มีกำลังซื้ออยู่ในช่วง Low เขาอยู่อีกซีกโลกหนึ่ง
         ถ้านกแอร์เกิดวิกฤตขึ้นจริง ก็ได้แค่นั่งปลอบใจกัน น้ำตาไหล โอบไหล่กัน ก็เป็นสิ่งที่ดีครับ แต่ก็ถ้าเรามีพนักงานอย่างนี้ ก็จะไม่ช่วยอะไรได้ ไม่ช่วยกันคิดให้ดีได้ ไม่ช่วยเจ้านายคิด ก็ไม่ช่วยบริษัทอะไร รอเจ้านายสั่งแล้วทำให้ดีที่สุด ก็จะได้ดีในนกแอร์
        ผลของงานเป็นที่ประจักษ์ตรงรูปถ่ายครับ ไม่ถ่ายรูปไว้จะไม่ประจักษ์  ทำงานไม่ผิดพลาดครับ เพราะไม่ได้ทำ  รอรับโทรศัพท์เจ้านายหรือหน่วยงานที่มาติดต่อที่โต๊ะทำงานตลอดเวลา โทรมาเมื่อไหร่ก็เจอแสดงว่าขยันไม่ออกไปเที่ยวไหน ผิดกับผมออกไปดูซิว่าเครื่องบินมีกี่ล้อเผื่อมีคนถาม  มีผู้โดยสารคนไหนสวยบ้าง แสดงว่าชอบหลบชอบอู้หนีไปเที่ยวโทรมาที่โต๊ะไม่เคยเจอ มีTour Operator อยู่สองเจ้าใหญ่ๆมาหาทุกวัน แสดงว่ามีบารมี agentเจ้าหญ่ายถึงต้องมาหา ส่วนผมสาวoffice Tour มาชวนไปกินข้าวเที่ยง โอ้ยๆ
      อ่านหนังสือเยอะ ติดตามข่าวทุกข่าว เน้นเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจ ผมไปเล่าให้ฟังก็จะไม่มีคนสนใจ คิดตามไม่ทันสู้ข่าวสรยุทธ์ไม่ได้ ต้องรอให้ข่าวนั้นดังแล้วเจ้านายสนใจด้วย พนักงาน  Direct ก็จะเริ่มสนใจ
 แต่ทุกอย่างก็ไม่เป็นไร เราต้องมีวินัย เราต้องยิ้มสู้ ผู้บังคับบัญชาสั่งก็ต้องทำตาม
ถ้าไม่มีใครคอยริเริ่ม ทวงติง หรือปิดทองหลังพระ พระจะเป็นพระที่สวยงามทั้งองค์ได้อย่างไรถ้าไม่มีใครคอยปิดทองหลังพระ

ทัดไท พรายจันทร์

เมื่อวันที่ 2 กพ. ที่ผ่านมา เราๆ ก็ได้ยินดีกะน้องอ้อ!!! เป็นฝั่งเป็นฝาไปแล้ว

จากนั้นเราก็ได้ปาร์ตี้กันแล้ว เย่!!!! 15 กพ. นี้แน่นอน เค้าว่าคุณนายหนูนาพาสนุก อิอิอิ มากันเยอะๆ หน่าจ้าว

วันที่เด็กตั้งหน้าตั้งตารอคอยเป็นอีกวันที่จะได้เล่นสาดน้ำ ตอนนี้จะไม่พูดถึงประเพณีกัน เอาแต่เรื่องสนุก สมัยก่อน วัยละอ่อน ผมจะเป็นคนที่ตั้งแกงค์รวมตัวกับเพื่อนๆ ปะแป้งเล่นน้ำสนุกสนานกันตามประสาเด็กๆ  พอโตหน่อยเริ่มซื้อน้ำแข็งมาแช่นำให้เย็น เวลาสาดถูกสาวๆ จะร้องหวีดว้าย เย็นจับขั้วเลย เราก็ได้แต่หัวเราะยิ้มสะใจ
จำได้ว่ามี่ครั้งหนึ่งตอนทำงานการบินไทย ขับมอไซด์ไปเล่นน้ำกับเพื่อนเอี้ยง พี่อ๊อดเรียกไอ้เอี้ยง คนทั่วไปเรียกว่านกเหล็ก ไปกันแค่สองคน  เอี้ยงขับผมซ้อนท้าย กับถังน้ำขนาดย่อม ไปเรื่อย สนุกดีก็เป็นความประทับใจเล็กๆน้อยๆ เห็นได้ว่าเรามีอายุมากขึ้นเพื่อนๆก็มีมากขึ้น
สงกรานต์ปีนี้ ผมก็ตั้งจะไปเล่นน้ำเหมือนเดิม แต่ลูกชายแสบผมไม่อยู่ ไปเยี่ยมคุณย่าตั้งปิดเทอม ปานนี้ยังไม่อยากกลับมาบ้านที่เชียงใหม่ไอ้คนเกิดราศีธนู พุ่งยังกับธนู เลยอดเล่นน้ำสงกรานต์
น้องที่ทำงาน ก็ไม่เคยชวนผมเลย ผมเป็นฝ่ายชวนทุกครั้ง ไปเล่นนำให้สนุก แต่ก็ไม่เคยมีใครไป
เขาจะไปวันที่ผมไม่ไป สงสัยมันคงเกลียดผมเข้าใส้(ผมรู้ว่าไม่จริง) ชีวิตของน้องเขา คงไม่ค่อยมีเรื่องสนุกแน่ หรือว่ามีที่ที่มีความสุข มากกว่านี้ ผมน่ะจะหาเรื่องสนุกทำตลอดเวลา มีกิจกรรมทำตลอดเวลา ถ้าผมไม่ทำอย่างนี้ ชีวิตคงไม่ดำเนินมาถึงวันนี้ได้ เสียชาติเกิดด้วย เสียดายเวลาที่ผ่านพ้นไปวันๆ พอถึงวันพรุ่งนี้ ก็ไม่จะเล่าเรื่ออะไรของเมื่อวาน ผมอยากให้น้องที่ทำงานเปลี่ยนวิถีชีวิตใหม่เลย สาธุ

OK เข้าเรื่องเลย ผมก็ได้เตรียมตัวไปเล่นน้ำแถวถนนท่าแพ ฝรั่งเยอะ เรท x ทั้งน้าน วันนี้ยิ่งดีลูกชายไม่อยู่ น้องที่ทำงานก็ไม่มาด้วยเช่นเคยทั้งปี ตอนที่ขับรถไป กะว่าจะไปเอารูปที่อัดเอาไว้ก่อน อากาศวันนี้ก็ร้อนเป็นใจให้สงกรานต์เป็นอย่างมาก ทุกคนสองข้างทางมีแต่รอยยิ้ม คนเมาน้อยมาก ผมติดอยู่ไฟแดง Lotus หางดง เห็นรถปิคอัพส่งไข่ไก่ ขนซะเกือบเต็มรถ มีที่น้อยๆเหลือเกินอยู่ท้ายรถ พอที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ 2 คน ประมาณสัก 11-12 ปี แก้มพวงน้อยห้อยเป็นสีชมพูออกแดงเพราะวัยกำลังแตกสาว หรือไม่ก็แดดร้อนจัดมาก นั่งอยู่ท้ายรถ มีเพี่ยงผ้าใบ ที่คลุมไข่เป็นที่บังแดด ผมสังเกตเห็นคนหนึ่งตาคล้อยใกล้หลับท่าทางเหนื่อย อีกคนยังยิ้มที่มุมปาก เวลาเห็นคนสาดน้ำ ถูกสาดน้ำร้องหวีดว๊ายกัน แต่ก็ยิ้มไม่กว้างเท่าไร  จับสายตาของเธอ เธอคงอยากลงไปเล่นสาดน้ำ ผมก็สงสัยคนขับปล่อยให้ลูกสาวสวยสองคน นั่งร้อนอยู่ด้านท้ายรถทำไม พ่อแม่ใจร้ายจริงๆ ผมก็ขับตามไปเพราะเริ่มสงสัย เป็นลูกหรือว่าลูกจ้าง เพราะเด็กสองคนนั้น มอมแมมเกินกว่าที่จะเป็นลูก ผมว่าเป็นลูกจ้างมากกว่า เป็นไทยใหญ่แน่ ผมเริ่มคิด!
ผมก็ลองขับรถแซง เพื่อดูหน้าคนขับรถ เป็นเจ๊ อายุประมาณรุ่นผม ริ้วรอยบนใบหน้าบอกให้เห็นถึงว่าวันนี้ต้องส่งไข่ให้ได้ ถ้าไม่ได้ไม่มีข้าวกินแน่ ในสภาวะที่น้ำมันสินค้าก็แพง หล่อนต้องปากกัด มีอดเป็นบางมื้อ ผมก็เลยฟันธงเด็กข้างท้ายรถเป็นลูกจ้างแน่ชัวร์ ผมขับรถตามหล่อนไป จริงๆไม่ได้ขับตามหรอกเพราะหล่อนขับรถไปทางเดียวกับผม ทางมุ่งหน้าไปโรงแรมสุริวงศ์
ผม อยากรู้ว่าเธอไปส่งไข่ที่ไหน
ผม อยากรู้ว่าบ้านเธออยู่ที่ไหน
ผม อยากรู้ว่า ในวันที่ทุกคนมีความสนุกสนานรื่นเริง พวกเธอจะทำอะไรกัน

แล้วผมก็พบว่าเธอไปส่งไข่จริงๆ ที่ร้านขายข้าวตามสั่งร้านหนึ่งที่เชียงใหม่ แถวถนนช้างคลาน ทันทีที่รถจอด ผมก็จอดดูอยู่ห่างๆ ผมเห็นเด็กผู้หญิง คนที่นั่งยิ้ม เตาะเพื่อนเบาๆ แล้วกระซิบว่าถึงแล้ว(ประมาณนั้น) สอนคนรีบกวีกวาดรุกขึ้น คนหนึ่งเปิดกะบะท้าย คนหนึ่งหยิบแผงไข่เพื่อไปส่งร้านค้าพร้อมดึงเสื้อมาสูดขี้มูกด้วย เธอก้าวลงรถไม่ระวัง ผมเห็นเธอโป๊นิดหนึ่ง คงจะไม่มีใครสอนช่วงเป็นสาว

ภาพที่เห็นตลอดทางที่ผ่านมา ฝั่งหนึ่งผู้คนก็ยิ้มกว้าง สนุกสนานกับการสาดน้ำ อีกฝั่งหนึ่งเด็กผู้หญิงต้องหาตังค์เพื่อเลี้ยงชีพ  ผมสงสารเด็กหญิงทั้งสองจน หัวใจสั่นเครือ ฟันบนกัดริมฝีปากล่างตลอดเวลา แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไร เข้าใจได้ตอนนี้คือนี้แหละชีวิต ทุกคนต้องสู้ ถ้าเลือกเกิดบนกองเงินกองทองไม่ได้

ผมนั่งหลับตา ปากยังเม้ม
ตั้งจิตอธิฐาน ขอพรวันสงกรานต์ ให้เด็กหญิง ให้คนที่ผมไม่เคยรู้จักเลยในชีวิต แต่สามารถผ่านล้ำเข้ามาสู่เส้นสมองผมได้ ชาติก่อนคงได่ทำบุญมาร่วมกันบ้าง
 ขอให้ พรอันใด สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่หนไหนก็ตาม จงบรรดาลมาสู่แดนดิน แด่ตัวเธอ
ผู้ตรากตำในดวงใจ จงมีความสุขสมหวังในชีวิตตามที่เธอหวัง ขอให้เจ๊ได้โปรดเมตตาเธอ สั่งสอนเธอ แทนพ่อแม่ ให้เธอเป็นคนดี เป็นผู้หญิงที่ดี

สูดลมหายใจให้ลึกสุดใจ ประหนึ่งว่าพอลืมตาขึ้นมา คำอธิฐานต้องเป๋นจริง สาธุ

ผมขับรถกลับบ้านไม่ได้เล่นน้ำสงกรานต์ ปีนี้คงไม่ได้เล่นแล้ว

ทัดไทพรายจันทร์