เพลง 7 สิงหา จงเจริญ
ไม่ทราบมีใครพอจำได้มั๊ยครับ
ใครจำได้ Comment มา
ปัง ปัง ป้ง เสียงปืนดัง 7 สิงหา
ปลุกมวลประชา ลุกขึ้นมาจับปืน
หมู่บ้านนาบัว เสียงปืนรัวก้องอาจหาญ
เป็นสัญญาณ ลุกขึ้นต้านหมู่มารไพรี
จากดวงไฟน้อยๆ ค่อย ค่อยเติมขยาย
เป็นเพลิงแดง ดุจกระแสเหมือนดวงตะวัน
ดูดูพวกศัตรูมันจะอาสัญ
สมุน…….มันจะดันไปได้เท่าไร
ภาพนิรมิตรจากแดนสวรรค์ Paradise On Earth
Tubing In Vangvieng
ใครอยากไปวังเวียงยกมือขึ้น
ทัดไท พรายจันทร์
Read More
Read the rest of this entry »
นางพญาเสือโคร่ง
เป็นดอกไม้ที่ ทาง รพช หรือพวกหน่วยสร้างทางต่างๆ เริ่มนิยมไปปลูก สมัยสร้างทางขึ้นในหุบเขาต่างๆ หรือหน่วยเกษตร โครงการหลวงก็ปลูก ปัจุบันเริ่มออกดอกให้เห็นสวยงาม บรรดาเหล่าเซียนถ่ายรูปไปถ่ายรูปเอามาอวดโฉม กันในweb siteต่างๆ ก็มักจะลงไปที่ดอยปุย ขุนช่างเฆี่ยนเชียงใหม่ กันซะส่วนใหญ่ ผมก็เริ่มหมั่นใส้น้องที่ทำงาน เห็นรูปก็คุยกับเขาบ้าง ไม่รู้เลยว่าโลกนี้กว้างใหญ่แค่ไหน ไม่ใช่มีแคขุนช่างเฆี่ยน ที่บังเอิญว่ามีคนไปเผยกลีบดอกให้ ชาวไทยได้ชื่นชม
ภาพนี้ผมไปถ่ายวันที่ 29 ธันวาคม 2551 ใกล้วันปีใหม่ชวนใครไปก็ไม่ใครไป เค้าคิดว่าแค่ดอยปุย ไปเมื่อไรก็ได้มั่ง
ผมโทรหารนายจั่นติ๊บ ชาวกะเหรียง ให้เป็นคนพาผมไปอีกที เพราะรถเก่งผมมันขึ้นไปไม่ได้
จั่นติบใจดีเอารถขนผักกพาไป แค่นั่งรถกัมันมาก สนุกมากนั่งรถจนไข่เข็ดเลย วันที่ไป
พอดีไปตรงกับงานเลี้ยงปีใหม่ชาวม้งเข้าพอดี ถือว่าผมโชคดี 2 เด้งเลย ไม่เคยเห็นเลยไอ้ที่หน่มสาวชาวม้งโยนลูกบอลผ้ากันไปมา การตีลูกขนไก่ การตีลูกข่างไม้ เคยแต่ได้ยินเขาเล่า เห็นแต่ภาพ วันจริงๆสุดยอดมาก โครตยิ่งกว่า Unseen ททท ที่เอ่ยถึง นี่มันไม่ใช่ภาพนิรมิตรจากสรวงสวรรค์ที่ไหน แต่เป็นของจริงบนโลกมนุษย์ ซึ่งมี่มนุษย์พื้นราบเพียงคนเดียวคอยยืนถ่ายนั่งถ่ายรูป สุดยอดจริงๆ
ทัดไท พรายจันทร์ (ปุ๊)
Click Link More ข้างล่างเพื่อดูรูปน่ะครับ
และประมาณวันแม่ปีนี้(52)ผมจะไปปลูก นางพญาเสือโคร่งครับ ใครจะไปด้วยก็รีบลงชื่อมาอย่าให้กล้องถ่ายรูปของคุณเป็นเพียงแค่เครื่องถ่ายเอกสาร มาร่วมถ่ายรูปดอกนางพญาเสือโคร่ง ในยามที่มันออกดอกกับผมดีกว่าครับ สุขที่งการถ่ายรูป สุขทั้งใจ
P.S ขอให้เราภูมิใจในชื่อ ดอกนางพญาเสือโคร่ง ดีกว่า ซากุระเมืองไทย น่ะครับ
เพราะความสวยงามมันไม่เหมือนกันเลย Read the rest of this entry »
เมื่อปีที่ ที่โรงเรียนบ้านหัวแม่สุริน เช้ากลางพฤศจิกายน 2550 ครั้งที่เอาเสื้อผ้าของพี่ๆน้องๆนกแอร์ไปบริจาคชาวบ้านแถวนั้นเพื่อให้คลายหนาวได้บ้าง ผมยืนสูดลมใสๆตอนเช้า นึกถึงเรื่องราวเมื่อวาน นึกถึงเรื่องราวเมื่อคืน บอกกับตัวเองในใจว่าจะทำดีอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ใช่เพื่อตัวเองแต่เพื่อทุกคนในสังคมที่ผมยังยืนอยู่ได้ ขอให้เราช่วยกันคนละไม้ละมือเถอะ
อืม! เด็กน้อยตัวขาวๆหน้าใส เริ่มทยอยเดินทางเข้ามาที่โรงเรียนกัน ซึ่งห้องเรียนของเด็กเหล่านั้นผมใช้เป็นที่นอนเมื่อคืนนี้ ก็ต้องขอบคุณเขาด้วยรอยยิ้มให้ ขณะที่เริ่มเก็บข้าวของที่นอน ผมสังเกตุเด็กโตประมาณ ป4ป5 ประมาณนี้กระวีกระวาด จัดโต๊ะตั้งเก้าอี้ คว้าสมุดขึ้นมา แล้วค่อยๆลบตัวหนังสือ ทีละบรรทัด อย่างบรรจง อย่างตั้งใจ อยู่นานเชียว Read the rest of this entry »
Mae Hong Son………………..ที่รัก
Mae Hong Son เมืองสามหมอก เมืองเล็กๆมนต์เสน่ห์ เมืองที่ไม่มีวันลืมเลือน
รู้มาว่าก่อนที่ Nok Air จะเปิด Station ทุกคนเหนื่อยและต่อสู้มามาก
ยากมากกว่าจะทำให้ชาว Mae Hong Son รักและผูกพัน Nok Air ได้เหมือนเท่าที่ผ่านมา
แต่วันนี้ Nok Air ได้จากชาว Mae Hong Son เหลือเพียงแต่ภาพความทรงจำ
ทุกๆครั้งที่ไป Mae Hong Son มักจะมีความรู้สึกอยากกับไปอีก (อาจเป็นเพราะระฆังใบนั้นก็ได้)
เริ่มจากครั้งแรกที่ได้รู้จัก Mae Hong Son เป็นการไปทำบุญ Station ครบรอบ 1 ปี จัดTripโดย P’Puh
การไปครั้งนั้นมีความสุขและสุนกมาก ยังจำภาพชาว Mae Hong Son ตื่นเต้นกับชาวคณะ Nok Air ได้
ดอยกองมู , ห้วยเสือเฒ่าหมู่บ้านกะเหรี่ยงคอยาว, ภูโคลน , My Way, บ้านระเบียง, Chalet นี่หรือPUB มันส์สุดๆ
ครั้งที่สองเป็นความไว้วางใจของ P’Puh ส่งให้ไปทำงานกับ P’pLe อาจส่งผลมาจากการภวนาในครั้งแรก
ว่าขอให้ได้กลับอีกครั้ง (อาจเป็นเพราะระฆังใบนั้นก็ได้) การได้ไปครั้งนี้ได้เรียนรู้การใช้ชีวิตและทำงานในต่างถิ่นครั้งแรก
ขอขอบคุณ ป๋าและแม่ของ P’Pop P’Puy และ P’Pop เองที่คอยห่วงใย ดูแล ชวนทานข้าวเย็นบ่อยๆ
ทำให้รู้ว่าชนแก้วที่ Mae Hong Son ม่วนขนาด
เวลาผ่านไป ได้กลับมาที่ Mae Hong Son อีก (อาจเป็นเพราะระฆังใบนั้นก็ได้) P’Puh ส่งมาทำงานสองครั้งกับ
N’Nee และ N’Mamiew สองครั้งนี้เป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่มาก พิสูจน์ ว่าต้องไม่ทำให้ P’Puh ผิดหวัง
ซึ่งไม่ได้หมายถึงการใช้ชีวิตดูแลตัวเองเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการดูแลน้องๆในทั้งสองครั้ง การทำ Flight ในแต่ละวัน
ต้องทำงาน Complete ทั้งหน้าที่และสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ ดูแล Station ได้ประสบการณ์ใหม่ ๆ กล้าตัดสินใจมากขึ้น
เหมือนที่ P’Puh สอนครั้งที่เข้าทำงานใหม่ ว่า Nok Air มีคนเก่งเยอะแล้ว แต่ขาดคนกล้า
ขอขอบคุณ P’Puh ค่ะ ที่ให้โอกาสโบ ให้ความไว้วางใจ ความเชื่อมั่น และโบก็ทำให้ P’Puh เห็นว่าโบทำได้ค่ะ
ขอบคุณ P’Puh อีกครั้ง ที่ให้ฉลองวันเกิดครั้งที่ไปอยู่กับ N’Nee (โหดสุด เทียนวันเกิดยังไม่มีให้เป่าเลย)
ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ หอมดอกหญ้าตามทางไปห้วยเสือเฒ่า ผ่านห้วยน้ำน้อยๆ ตอนพระอาทิตย์ใกล้จะตกกับ N’Nee
ขอขอบคุณ P’Ae ที่คอยดูแล ห่วงใย พาเที่ยว พาเมามาย เพ้นท์เล็บให้ด้วย โดนสุดๆ
ยังคงจำภาพที่บ้านรักไทย , ปางอุ๋ง , บ้านน่ารักทั้งในเมืองและนอกเมือง , เสียงหัวเราะที่ร้านกาแฟบนพระธาตุดอยกองมู ,
สุดท้ายจบกันที่ Chalet มันส์โคตร กับเพลงใจนักเลง (ขอภวนาให้ P’Ae มีน้องไว้ๆ จะได้กลับไปอีก)
ขอขอบคุณ KKTG คนใหม่ และพี่ๆTG ทุกๆคนที่ต้อนรับอย่างดีตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงครั้งสุดท้ายที่ Mae Hong Son
ขอขอบคุณ P’Kor P’Thep P’Kig P’Tom P’Pop และพี่ๆคนอื่นที่ไม่อาจกล่าวถึงได้หมด
ได้พบมิตรภาพที่สวยงามในถิ่นไกล ซึ้งสุดใจ
จนกระทั้งครั้งสุดท้ายที่ Mae Hong Son ขนของกลับ Stationเชียงใหม่
(อาจเป็นเพราะระฆังใบนั้นก็ได้)
ทุกคนยังคงต้อนรับอย่างดีเหมือนเช่นเคย
ถึงแม้วันนี้ไม่มี Nok Air ที่ Mae Hong Son
แต่ Mae Hong Son ยังคงอยู่ในใจเสมอ และตลอดไป
บางสิ่งที่สร้างขึ้นมา พังทลายต่อหน้าได้
แต่ ทุกๆภาพ ทุกๆเรื่องราวที่ Mae Hong Son ไม่มีวันจางหายและลืมเลือน
สัญญาว่า……………………………จะกลับไปหา Mae Hong Son อีก
(อาจเป็นเพราะระฆังใบนั้นก็ได้)
มณธิดา วงศ์อดิลักษณ์
นกโบซัง
ขอบคุณมากโบ
ทัดไท พรายจันทร์
วันนี้เป็นวันเกิดผมครับ เป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่งในชีวิตคนเรา
ตั้งแต่เกิดมา น้อยครั้งมากที่จะได้ฉลองวันเกิด แถบนับครั้งได้ ส่วนใหญ่เพื่อนๆจะชวน
ผมก็ตื่นนอนตินเช้าตรู่ดามปกติ เดินออกไปสูดลมหายใจ ผสมกลิ่นฉี่หมา คิดซะให้ตื่นเต้นว่าเดี๋ยวอีกหน่อยเราก็จะเกิดแล้ว
ปีนี้ อายุครบเท่าไร ไม่อยากนับเลย
แม่ประสิทธิพร อวยพรคนแรกเหมือนเดิม ถึงแม้บางปีจะจำได้บ้างไม่ได้ คุณแม่น่ารักเสมอต้นเสมอจริงๆ
เธอมีลูกตั้ง 5 คน เก่งมากๆ เลี้ยงให้ลูกได้ดีทุกคน
“เมื่อเช้าแม่ใส่บาตรแล้ว ลูกตื่นใส่บาตรหรือยัง ไปวัดก็ได้น่ะ”ประโยคแรกที่ทักทาย
“ขอให้โชคดี รำรวย เงินทอง สุขภาพแข็งแรง อยู่เย็นเป็นสุขน่ะลูก”
“ขอบคุณครับแม่”
พี่อ้อย (พี่ที่การบินไทย) โทรมา Miss Call ผมไม่ได้รับ แกต้องอวยพรผมเช่นเคย เป็นพี่ที่น่ารักมาก
น้องหนึ่ง “สุขสันต์วันเกิดค่ะขอให้พี่ปุ๊มีความสุขมากมาก มีสุขภาพแข็งแรงน่ะค่ะ…หนึ่ง”
วินดี้”สุขสันต์วันเกิดน่ะครับพี่ปุ๊รักษาสุขภาพด้วยน่ะครับ เป็นห่วงเสมอคับ ..วินดี้”
pLe “ขอให้อำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย ดลบันดาลให้พี่ปุ๊มีความสุข สุขภาพแข็งแรง สุขสันต์วันเกิดครับ รักและเคารพเสมอ/pLe”
เพื่อน “สุขสันต์วันเกิดนะค่ะ ขอให้พี่ปุ๊มีสุขภาพแข็งแรง คิดหวังสิ่งใดขอให้สมหวังรวยรวย และเป็นที่รักของน้องๆตลอดไปเลยน่ะค่ะ”
น้องนี “สุขสันต์วันเกิดขอให้พี่ปุ๊และครอบครัว มีความสุขตลอดไปน่ะค่ะ”
อโกโก้ “สุขสันต์วันเกิดครับ healthy and worthy”
เบียร์ “ขอให้พี่สุขกายสุขใจตลอดทั้งปีครับ”
แนน”สุขสันต์วันเกิดค่ะ”
Joey”สุขสันต์วันเกิด ขอให้พี่ปุ๊หายไอเร็วๆ อารมณแจ่มใสเบิกเบินคับ” (มันเป็นห่วงตัวเองมากกว่า เพราะว่าอารมณบ่จ๋อย อี้เดือดร้อน)
น้องเอ “All Best wished and warmest care to u Happy birth day na ka P’Puh N’a Ka”
ยุ้ยอ้วน “สุขสันต์วันเกิด สุขภาพแข็งแรงนะคะ”
หนูนา “Happy birth naka Wish u have a happier left and health ,family and job ka”
โบร์ซัง “ถึงHGN แล้วค่ะ สุขสันต์วันเกิด มีความสุขมากๆค่ะ ขอให้แม่สุขภาพแข็งแรงน่ะคะ.”
ชาย บริสุทธิ์ ” ขนของเสร็จแล้วครับ กำลังออกเดินทาง สุขสันต์วันเกิด มีความสุขมากๆน่ะครับ”
นก ” Happy Birth day na ka! Good health , sucess everything na ka NOK.”
น้อง Suriwongse “สุขสันต์วันเกิด ขอให้มีอายุยืนหมื่นปี มีความสุขมากมากน่ะค่ะ น้อง”
อาภัส “ขอให้พี่ปุ๊สุขภาพแข็งแรง โรคภัยอันใดก็ขออย่าได้มา รำรวย รำรวย ทั้งการเงินทอง การงาน ยิ่งๆขึ้นไป ..นภัส”
ยุ้นสั้น “ขอให้มีความสุข สุขภาพแข็งแรงนะคะ Happy birth ka”
พี่ VR “Happy Birthday(ย้อนหลัง)
ขอบคุณมากครับ สำหรับพรอันประเสริฐ ขอบคุณมากจริงๆ
อ่านแล้วให้ผมยิ้มปริม
ทัดไท พรายจันทร์
ไม่น่าเชื่อครับ ว่าจะเกิดเรื่องจริง (เรื่องข้างล่าง)
เม้มมุมปาก ฟันบ่นกัดริมฝีปากล่างจนเจ็บ
มีน้ำตาให้ร้องไห้ ดีกว่าร้องไห้ไม่ออก ครับ
คิดถึงน้องๆนกแอร์ เคยทุกข์สุขด้วยกัน
ผมต้องบอกน้อง คนที่เค้ารักผม คนที่เขาชื่นชอบ คนที่เขาเคารพรักผม
ว่า พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานแล้ว
ใครก็ได้ช่วยผมด้วย
ทัดไท พรายจันทร์
ผมได้เคยบอกแล้ว ผมได้เคยเตือนแล้ว ตั้งแต่เดือน NOV,DEC07 น้ำท่วมปาก
ไม่ใช่พูดไม่ได้ครับ แต่ได้แค่พูด
ตามความรู้ความสามารถขอผมน่ะ เส้นยาแดง นกแอร์เราโดนแน่ เงินสดขาดมือ ด้วยเครื่องบิน ด้วยค่าใช้ที่มีอยู่ในปัจจุบัน กับรายได้ที่เข้ามา (วันนี้วันที่ผมเขียน 18เมษายน2551 ตามหัวข่าว เดี๋ยวมาลองดูกัน เป็นจริงหรือเปล่า ถ้าไม่จริงถือว่ากินบุญเก่าก็แล้วกัน)
ช่วงสงกรานต์ผมนั่งจิ้ม เคาะตัวเลขแล้ว forecast จาก filling ปีที่แล้วเทียบกับปีนี้ นกแอร์เราไม่ไหวแน่ ข้อมูลไม่น่าพลาดครับ ผู้บริหารผมว่าก็น่าจะรู้ หมอต้องจัดยาให้ ยาแรง ยาไม่แรง หนึ่งในยารักษานั้นต้องลดพนักงานแน่ และต้องเอาเครื่องบินไปจอดหลบ finance
โครตชัวร์ อาล่ะน้องน้องผม หรือตัวผมเองต้องถูกปลดแน่ น่าสงสารคิดแล้วเคียดเซ็กเสื่อม
มันน่าน้อยใจอีกเรื่อง แหม+! ข้อความนี้เป็นสิ่งที่ผมคิดน่ะ ใครอ่านคงมองว่าผมแน่ๆ แต่มันเป็นเรื่องจริง มันเป็นเรื่องฟ้ากับเหว คนที่คุยว่าตัวฉันเคยเป็น Maneger ที่โน้นที่นี้ มีความรู้อย่างนั้นอย่างนี้ ได้ดิบได้ดี พี่เค้าให้เป็น Director เป็น Department แถมยังกับมาสั่งผมทุกวันให้ทำโน้นทำนี่ ออก Issue BuL ทุกวัน ปาดคอได้เลยผมไม่ทำถึงแม้เป็นเรื่องดี ให้โอกาสเด็กป้ายแดงเรียนหนังสือเก่ง มาลองเป็นผู้จัดการ มีกิจกรรมถ่ายรูปส่งให้ดูทุกวัน เอาเงิน บ.ไปให้น้องฝึกหัด ทำได้ครับแต่ไม่ใช่สถานการณ์อย่างนี้ ผู้โดยสาร 60คน เครื่องเสียห้ามยกเลิก ไปทุบหม้อข้าวตัวเอง เชียงใหม่ดีกว่า ผู้โดยสารเชียงใหม่ สามารถ transfer ได้ ผู้โดยสาร 120คน นิดเดียวเอง Transferได้
ก็คุณไม่รู้เรื่องงาน Business Airlines เลยตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ รู้แต่งานที่ตนเองทำตามที่นายสั่งมา ก็จะได้ดี คุณไม่ไม่เคยออกไปหา Traffic เลย ไม่เคยรู้จัก Tour Operator เลย แล้วจะหาผู้โดยสารมาจากไหน ในเมื่อผู้โดยสารที่มีกำลังซื้ออยู่ในช่วง Low เขาอยู่อีกซีกโลกหนึ่ง
ถ้านกแอร์เกิดวิกฤตขึ้นจริง ก็ได้แค่นั่งปลอบใจกัน น้ำตาไหล โอบไหล่กัน ก็เป็นสิ่งที่ดีครับ แต่ก็ถ้าเรามีพนักงานอย่างนี้ ก็จะไม่ช่วยอะไรได้ ไม่ช่วยกันคิดให้ดีได้ ไม่ช่วยเจ้านายคิด ก็ไม่ช่วยบริษัทอะไร รอเจ้านายสั่งแล้วทำให้ดีที่สุด ก็จะได้ดีในนกแอร์
ผลของงานเป็นที่ประจักษ์ตรงรูปถ่ายครับ ไม่ถ่ายรูปไว้จะไม่ประจักษ์ ทำงานไม่ผิดพลาดครับ เพราะไม่ได้ทำ รอรับโทรศัพท์เจ้านายหรือหน่วยงานที่มาติดต่อที่โต๊ะทำงานตลอดเวลา โทรมาเมื่อไหร่ก็เจอแสดงว่าขยันไม่ออกไปเที่ยวไหน ผิดกับผมออกไปดูซิว่าเครื่องบินมีกี่ล้อเผื่อมีคนถาม มีผู้โดยสารคนไหนสวยบ้าง แสดงว่าชอบหลบชอบอู้หนีไปเที่ยวโทรมาที่โต๊ะไม่เคยเจอ มีTour Operator อยู่สองเจ้าใหญ่ๆมาหาทุกวัน แสดงว่ามีบารมี agentเจ้าหญ่ายถึงต้องมาหา ส่วนผมสาวoffice Tour มาชวนไปกินข้าวเที่ยง โอ้ยๆ
อ่านหนังสือเยอะ ติดตามข่าวทุกข่าว เน้นเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจ ผมไปเล่าให้ฟังก็จะไม่มีคนสนใจ คิดตามไม่ทันสู้ข่าวสรยุทธ์ไม่ได้ ต้องรอให้ข่าวนั้นดังแล้วเจ้านายสนใจด้วย พนักงาน Direct ก็จะเริ่มสนใจ
แต่ทุกอย่างก็ไม่เป็นไร เราต้องมีวินัย เราต้องยิ้มสู้ ผู้บังคับบัญชาสั่งก็ต้องทำตาม
ถ้าไม่มีใครคอยริเริ่ม ทวงติง หรือปิดทองหลังพระ พระจะเป็นพระที่สวยงามทั้งองค์ได้อย่างไรถ้าไม่มีใครคอยปิดทองหลังพระ
ทัดไท พรายจันทร์
Recent Comments